Hotel Amistad
Internet Hotel staat op het rode uithangbord. Geen Gay Hotel. De receptionist geeft me een hand. Opeens realiseer ik me hoeveel afstand er normaal is tussen een gast en de persoon achter de receptie. Bij elke ontmoeting geef je iemand een hand, behalve in een hotel. Daar moet de gast het meestal doen met een afstandelijke groet en geschiedt de kennismaking via een briefje waarop de meest ingewikkelde vragen moeten worden beantwoord.
“Kom, ik laat je de kamer zien. Laat mij je koffer dragen. Ik ben gisteren wel door mijn rug gegaan, maar wil laten zien dat we toch gastvrij zijn, ondanks dat we je mails niet hebben beantwoord.” Hij loopt voor me uit naar boven. De kamer is donker, maar hij doet de twee rode lampjes aan.
“De kamer is net gerenoveerd. De badkamer is gloednieuw. Elke kamer heeft een eigen computer met internet. Ja, wij kennen de behoeften van de man. En er is een minibar.”
De kamer is smaakvol ingericht. De zeepjes in de badkamer zijn verpakt in matglanzende zilverkleurige doosjes.
“Waarom is dit een gayhotel?” vraag ik. “Er staat Stay Gay in Amsterdam op de website.”
“Het hotel is niet gay, maar de meeste gasten wel en het personeel. Tja, we hebben een bepaalde interactie met gasten.” Hij wacht even. “Ja, dat klinkt wel een beetje vies, haha. Nouja, mensen kunnen gewoon zichzelf zijn. Als hier van die handtasjes binnenkomen, die over pikken of shoppen willen praten, dan kan dat gewoon. Maar er komen ook gewone saaie homo’s, hoor. De gaynerds. Ook de hele extravagante gays, maar ook gewoon hetero’s. We willen dat iedereen zich hier thuis kan voelen. Ikzelf zou nooit naar een gayhotel gaan. Ik doe nooit homodingen. Naar een homoclub of zo gaan, dat vind ik meestal oppervlakkig. Al mijn vrienden zijn ook gewoon hetero. Maar er zijn nog steeds homo’s die naar een speciaal gayhotel willen gaan. We vinden het ook geen probleem als je iemand meebrengt. Mocht je je eenzaam voelen, druk dan gerust een 9. Haha. Dat is weer dubbel uitlegbaar, hè? Die gebruiken we als ijsbreker.” Nogmaals een hand. “Ik wens je een heel fijn verblijf. En mijn naam is Danny.”
In de hoteldirectory staan tips voor homo-uitgaansgelegenheden. Van vanilla tot kinky. De meeste gayclubs en gaybars die genoemd worden zijn dit jaar gesloten.
Voor de receptie staat een lange tafel met computers. Mensen komen binnen om hun email te checken.
“Wil je wat drinken?
Ja, het is heel relaxed om hier te werken. Ik hoef me niet speciaal aan te kleden. Mijn baas zegt altijd: “Express yourself.” Zolang ik er maar niet als een hobo uitzie. Als een homo mag wel, hahaha. We doen alles voor onze gasten om het hun naar de zin te maken. Laatst ben ik een keer naar een coffeeshop gegaan, omdat een gast niet zelf een joint durfde te halen. We zijn heel makkelijk. Ook als je iemand mee wilt nemen, dan stellen wij geen vragen. Sleep with us is immers ons motto.” Opnieuw een lachsalvo.
“We zijn met een klein team.” Hij wijst op de foto’s van vier mannen op de website. “Een noem ik mijn broertje en de ander mijn zusje. We moeten ook wel eens zelf de kamers schoonmaken, als het rustig is. Een keer kwam ik de kamer binnen en toen gleed ik uit over glijmiddel op de vloer. Ja, daar moet ik dan erg om lachen.
Hij belt zijn baas: “Hé, blonde stoot, die reservering voor komende zaterdag is definitief.”
De volgende ochtend zit de ‘broer’ achter de receptie. Hij loopt naar de keuken. De computers hebben plaats gemaakt voor potten jam en pindakaas.
“Heb je nog wat meegemaakt, vannacht? Ga lekker zitten. Wil je koffie? Wil je wit of bruin brood, vers of toast? Zal ik een eitje voor je maken? Hard of zacht? Het is zo leuk om in een hotel te werken. Je zit de hele dag tussen mensen die op vakantie zijn. Dat is relaxed. Je kunt tot 1 uur ’s middags lekker ontbijten. Je komt hier toch om uit te rusten?”
Er komen twee Amerikaanse mannen binnen.
“Zet jullie bagage vast neer. Dat inchecken, dat komt zo meteen wel. Jullie hebben een lange reis achter de rug. Hier is de kaart van Amsterdam. Als jullie verdwalen, bel dan even, dan leg ik uit hoe je weer bij het hotel komt.”
“Is there a coffeeshop in this area?” vraagt een van de mannen.
“Ik zou niet meteen een coffeeshop induiken, als je zo’n lange reis hebt gehad. Doe het rustig aan.”
“Maar we hebben echt koffie nodig, zegt de Amerikaan. Anders vallen we meteen in slaap.”
“Zelf zou ik nooit naar een gayhotel gaan,” zegt de broer. Dat is eigenlijk niet meer van deze tijd. Jonge homo’s gaan liever naar designhotels en naar gemengde feesten.” Ik pak mijn koffer en de broer geeft me een hand. “Bedankt voor je komst. En mijn naam is Mike.”
Hotel Amistad, wat ‘vriendschap’ betekent in het Spaans, is een gayfriendly hotel waar ook mensen met een andere geaardheid welkom zijn. De inrichting is verzorgd en gezellig en het personeel is zeer hartelijk en sociaal. Het hotel met 8 kamers heeft in dezelfde straat nog een Bed & Breakfast, waarvan het ontbijt in het hotel wordt geserveerd. Ook heeft het hotel een aantal appartementen. Ontbijten kan tot 13 uur en er is gratis internet voor de gasten.
Hotel Amistad, Kerkstraat 42
Vanaf 63 (single)
