Hotel De Mallemoolen

De receptie van hotel De Mallemoolen is die van het hotel ernaast: De Koopermoolen.

De receptionist staat buiten te roken. “Meneer Van Dijk. Kom binnen. Zorg ervoor dat steeds als u de sleutel komt halen ook uw voornaam zegt. Er is namelijk nog een meneer Van Dijk in het hotel en straks belandt u in het verkeerde bed.” De receptionist schatert.

“We zijn allemaal een beetje mal, bij de Mallemoolen. Ja, je moet door een strenge selectie om hier te werken. Niet dat je goed moet zijn in je vak, maar je moet in staat zijn om een glimlach op het gezicht van de gast te krijgen. Dat is ons doel. Het verschil tussen de twee hotels is dat De Koopermoolen wel een eigen toilet en douche in de kamers heeft.  Dit hotel had drie sterren, maar is er eentje kwijtgeraakt, want de lift is afgekeurd.” Weer buldert de receptionist.

“Elke keer als u naar binnen wilt, geef dan even een seintje, dan doen wij de deur open. We schrijven altijd het kamernummer op het kaartje, want in Amsterdam zijn leuke cafés waar ze veel te zware wiet verkopen en dat tast het geheugen enorm aan, zo blijkt elke keer weer. Het ontbijt is hier inbegrepen in de kamerprijs. Hoe meer je eet, hoe goedkoper de kamer dus wordt. Tot straks!”

De kamer is niet groot en heeft een dakraam zonder uitzicht. Op het nachtkastje staat een stalen asbak. Een zware televisie hangt boven het bed. Hij ziet eruit als een zware steen in een cartoon die elk moment naar beneden kan storten. Overleden aan een gevallen televisie. Ik zie de overlijdensadvertentie voor me. Op het bed ligt een lichtbruine paardendeken. Ook het bedlampje hangt een beetje schuin. De kamer ziet eruit alsof hij flink door elkaar is geschud.

Er klinkt vreemde muziek van buiten. Hij vervormt door het dakraam. Het lijkt of iemand vals aan het meeneuriën is.  De hele nacht komen er mensen terug in het hotel. Gestommel op de trap, deuren, stemmen. Zelfs als het weer licht is. Telkens schrik ik wakker en tussendoor droom ik steeds dat ik in een ander hotel ben en moet ik schrijven. Maar het gaat te snel. Het tempo wordt steeds verder opgevoerd. Ik probeer me te herinneren waar ik ben, maar ik weet het niet. Ik val weer in slaap.

Naar de douche, een verdieping hoger. Er hangen overal camera’s. Bij de receptie is nu een jongen in boxershort te zien die slaperig de camera in kijkt.

Naar het andere hotel voor het ontbijt. buiten staan drie mensen te roken.
“Kijk. Dat is meneer Van Dijk,” zegt een man.
“En ik ben mevrouw Van Dijk,” zegt een vrolijke vrouw.
“En er is nog een andere Van Dijk in het hotel,” zegt de man.
“Wat leuk,” zegt de vrouw. “De hele familie is er. Eet smakelijk, meneer Van Dijk.”

Het ontbijt is in de kelder. Ik bied mijn oprechte excuses aan dat ik als eerste het familiefeest moet verlaten.

Hotel De Mallemolen is een basic hotel dat zeer eenvoudig is ingericht. Hier komen mensen om goedkoop te overnachten nadat ze zijn uitgegaan. Het ontbijt en de receptie zijn bij Hotel De Kooperm0olen, links naast het hotel. Hotel Prins Hendrik is van dezelfde eigenaars.

Hotel De Mallemolen, Warmoesstraat 7
Vanaf 55 euro