Dag 126. Hotel Casa400

Over het Bernhardplein, via een voetgangerstunnel. Overal studenten. Blauwe routeborden met Casa400.  Voor een verlaten gebouw sta ik stil. Geen logo, wel een oud hotelbordje. Dit kan het niet zijn! Er komen twee blonde meisjes op me af. “Zoekt u misschien iets?” Ze lachen. “Het nieuwe hotel is daarachter. Het gebouw achter het politiebureau. Dat ziet er echt een stuk mooier uit, hoor.”

De bestrating rond het nieuwe gebouw is nog in volle gang. Door het zand ploeg ik met mijn nieuwe lichtgewicht koffer. De entreehal is  licht. Een glaspartij geeft uitzicht op een schuine binnentuin. “U bent een van de eerste gasten in het hotel, vandaag is de eerste dag. De officiële opening is als de straat eindelijk klaar is.” De mensen achter de receptie dragen witte overhemden met blauwe kruisjes. Op de vloeren in de gangen staan de rode stadskruizen van Amsterdam. Ook op de hotelkamervloerbedekking staan de Amsterdamse kusjes. De kamer heeft een burea van muur tot muur, een opvallende rode stoel, een kast, een bed met een bruinleren achterbord en felle TL-verlichting. Een badkamer met kleurrijke shampoo-tubes. Als ik hier had gestudeerd, had ik vast minder lang over mijn studie gedaan.

Even later wordt er op de deur geklopt. Een lachende General Manager. “Hier zijn je blauwe M&M’s” Ik vertel hem dat hij echt gek is. Hij heeft mijn grap van de week ervoor letterlijk genomen. Hij overhandigt een grote schaal met de blauwe snoepjes en een geprint artikel. Blauwe M&M’s goed voor genezing gebroken rug. “Je hebt toch zo’n last van je rug door al die vreselijke hotelbedden? Er zit echt een stofje in dat schijnt te werken.”

Een afspraak buiten de deur aan de andere kant van Amsterdam. Veel later dan gepland kom ik terug in het hotel. De General Manager staat in de hal op me te wachten. “We hebben een verrassing voor je. Een fysiotherapeut krijgt hier een vaste kamer in het hotel, zodat hij gasten en medewerkers onder handen kan nemen. Omdat je zo’n last hebt van je rug komt hij je vast behandelen. Dat kun je wel gebruiken. Op je kamer staat nog iets lekkers, maar je mag straks een heerlijk dineren in ons restaurant.”

Even later wordt er geklopt. De fysiotherapeut zet zijn opklapbed op en vraagt om mijn bovenkleding uit te doen. Hij voelt langs mijn wervels en ribben. “Ja, hier zit het. Dit is niet goed.” Hij masseert voorzichtig en zet dan op drie plaatsen zijn handen tegen mijn rug en drukt tot het zwaar kraakt. “Zo. Dat is gebeurd. Vanavond heb je gelukkig een goed bed.  Blijf je rug trainen. Met zo’n elastiekband aan de deurkruk. Die past wel in je koffer.”

Ik laat de champagne onaangeroerd en ga naar beneden. “De chef heeft een driegangenmenu voor u, zodat u een beeld krijgt van de hele kaart. Glaasje champagne?” De meest lekkere gerechten met wijnen verschijnen voor me. “Heeft alles gesmaakt? Boven in de bar Upstairs kunt u nog een drankje drinken.”

De barman komt naar me toe. “Omdat u dol bent op blauwe M&M’s hebben we een speciale cocktail voor u bereid.” Hij overhandigt een drankje met helblauwe rand. Aan de bar zitten mensen van een hotelboekingssite. De discussie gaat over de Nederlandse lunchcultuur. De witte luchtbroodjes met dunne plakjes kaas en ham. De Duty Manager vertelt: “We hebben hier allemaal een nacht proefgeslapen. ’s Morgens zat iedereen chagrijnig aan het ontbijt. De warme kraan bleek het niet te doen, haha. Nu zijn de kinderziektes eruit.”

Het bed slaapt lekker. Mijn rugpijn is weg. Waren het de M&M’s? De volgende ochtend voel ik spierpijn op een plek waar nooit eerder spieren zijn ontdekt.

De manager schuift aan bij het ontbijt. “Dit is natuurlijk een bijzonder concept. Het hotel wordt al vijftig jaar beheerd door een stichting met als doelstelling om studenten goedkope huisvesting te gunnen. Zo vlak voor hun examens moeten ze terug naar hun ouders en wordt het een hotel. In het oude gebouw alleen in de zomer, maar nu hebben we 150 vaste hotelkamers. De rest zijn studentenwoningen, met een aparte entree.  Het zijn precies dezelfde kamers, die van de gasten en de studenten. Alleen zijn er op elke verdieping gelegenheden om samen te koken. De kamers zijn een stuk luxer dan in het vorige gebouw. Met flatscreen en internet. En nog steeds zeer betaalbaar. Tien jaar geleden zijn we begonnen met de plannen maken, en nu staat het gebouw er. We zijn nu bezig met allemaal spannende projecten voor het oude Casa400, voordat dit wordt afgebroken.”

Casa400 is al vijftig jaar een begrip in de Amsterdamse studenten- en hotelwereld. Het combineert een hotel en betaalbare studentenwoningen. Het nieuwe gebouw met 520 kamers is klaar voor de toekomst. Van vergaderzalen met technische snufjes, tot een verwarming- en verkoelingssysteem via de vloer. Casa400 is een van de grootste driesterrenhotels van Amsterdam. In het restaurant Circles wordt op verrassend hoog niveau gekookt. Binnenkort biedt het hotel ook fysiotherapie aan.

Hotel Casa400, Eerste Ringdijkstraat 4
Vanaf 75 euro