Dag 54. Hotel Princess

Achter de receptie staat een jongen met lang haar. Hij rent naar boven, als ik vraag of ik kan inchecken en blijft een paar minuten weg. “Ja, de kamer is gereed.” Hij geeft me een sleutelkaart en een sleutel voor de locker.

De kamer is klein, maar ziet er netjes uit. Twee stapelbedden. De kleuren in de gordijnen komen terug in het schilderij boven mijn bed. In de lockerkast liggen twee Bijbels.

Op de kamer ligt geen schone handdoek, alleen een gebruikte op de vloer. Naar de receptie. “Sorry, heb alleen een kleintje. De rest ligt nog in de wasdroger.”

Als ik al lig te slapen, komen drie jongens met Brabants accent binnen. “Het is hier fucking-koud, jóngen. Wie heeft dat raam open gezet?” Na een minuut de kamer te hebben gezien gaan ze weer weg. Uit. “Doe het licht uit,” fluistert een van de jongens.  “Anders kan Vincent niet slapen.” Hoe kennen ze mijn naam?

Om half zes komen ze terug. Ze roken een sigaret in de badkamer. “Goedemorgen,” zegt een van de Brabanders overdreven hard tegen mij. “Zal ik een prullenbak naast je bed zetten, jóngen? Ik heb hier nog wel een flesje water,” tegen mijn benedenbuurman. Hij klinkt dronken. “Nee, maar, jóngen. Een Bijbel. Zal ik jullie in slaap lezen uit Mozes 13? Kut, jóngen, dit is de Duitse vertaling. Kankerduits. Weg ermee.” Hij opent het raam en gooit de Bijbel naar buiten. ”Ssst. Wat moet Vincent wel niet denken,” zegt de andere jongen. “Ik ben kankergeil, jóngen. Vincent weet natuurlijk niet dat wij alle drie homo zijn. Dat dit eigenlijk gayhotel “’t Linkerhandje” is. Wat een Pokémon-muziek draaiden ze. Jóngen.”

Er gaat een wekker. Iedereen slaapt nog. In de douche ligt een verdronken sigarettenpeuk.

“Alla. Alla, waar ben je? Alla, als je een handdoek van een kamer haalt, dan moet je ook een nieuwe terugleggen. De receptionist is een jong geklede veertiger. Een Marokkaanse vrouw met het logo van een schoonmaakbedrijf, haalt de ontbijttafels leeg.  “Alla. Als je niet alle placemets van de tafels haalt, denken mensen straks dat ze nog kunnen ontbijten. Hoelang werk je hier nou? Dat weet je nu toch wel?” Alla maakt zonder te reageren het tafeltje schoon.

Een man uit Londen zegt met overdreven accent: “Don’t forget to check in and to check out with your public transport chip carrrd. Don’t forget to check in and to check out with your public transport chip carrrd. Your tram system is so funny.”

De receptionist: “Ik werk hier nu al 16 jaar. Als je vrouwen wilt leren kennen is dit de leukste baan. Mijn harddisk staat vol met vrouwen. Elke dag komen er weer nieuwe. Soms hele groepen die vragen of ik mee naar boven ga. Er komen hier ook veel hoeren. Er zitten veel escortbureaus op de Overtoom. Die zitten hier dan ook aan het ontbijt. Daar doe ik natuurlijk niets mee. Tot 11 uur mogen ze bezoek ontvangen op de kamer. Ik hoef niet te weten wat daar allemaal gebeurt. Maar al die vrouwen, elke dag. Dit is echt een topbaan.

Ben jij single? Heb je die vrouw bij het ontbijt gezien? Lekker ding, hè?  Er komen hier ook veel Marokkaanse meisjes. Die laten zich hier dan stiekem pakken. Hypocriet. Met hoofddoek. Op Ramadan. Ja, je wilt niet weten hoeveel vrouwen ik hier al heb gehad. Op een gegeven moment moest ik zelfs aan de proteïne-shakes, want ik was helemaal op.  Ik ben nu aan het studeren voor boswachter. Nu ik ouder word, wil ik iets anders. De natuur. Het spirituele.”

De Brabanders liggen nog op bed.”Goedemorgen, jóngen,” zeg ik tegen de meest lawaaiige. Hij mompelt ‘goedemorgen’ en draait zich kreunend om.

Princess Hotel is een kleinschalig en betaalbaar budgethotel, met een persoonlijke sfeer. De douche en het toilet zijn op de gang. Er zijn een-,  tweepersoons- en vierpersoonskamers. Met veel trams voor de deur is het centrum vlakbij. Het zeer eenvoudige ontbijt is inbegrepen. De kamers en badkamer zijn redelijk schoon. Voor waardevolle spullen zijn er lockers aanwezig.

Hotel Princess, Overtoom 80-I
Bed vanaf 25 euro, inclusief ontbijt