Vanaf CS neem ik het veerpontje naar de NDSM-werf. Het is guur en mistig. Ik loop achter de toeristen aan en ga aan boord van het Amstel Botel.
Als ik door de lange gangen loop, op zoek naar mijn kamer, dan hoor ik de Love Boat-tune in mijn hoofd. Soms verlies ik plotseling mijn evenwicht. Zolang de pontjes varen, beweegt de boot, weet ik van de receptionist. Dus ik moet zorgen dat ik op tijd in mijn bed lig, wil ik in slaap geschommeld worden. In de hut zit een kleine badkamer, een bed, een bureau, een tv. Eenvoudig, zoals je op een boot verwacht. Als ik de gordijnen open in mijn hut, dan kijk ik uit over het IJ. Het sneeuwt. Het voelt alsof ik op reis ben.
’s Avonds gebeurt in het de bar. Hier zitten groepen jonge Britten met grote pullen bier. “Er komen ook steeds meer Nederlanders,” zegt de barjongen. “Door de crisis. De prijzen zijn nu nog lager.” “And Dzermans,” probeert een Duits meisje met opvallend montuur mee te doen aan ons gesprek. Ze zit in haar eentje aan de bar en roert in haar kopje thee.
Af en toe springt de jukebox aan en overstemt het harde geluid van oude hits de herrie van kletterende poolballen en een pin-ballmachine.
Een dronken Britse vrouw probeert haar hikaanval weg te drinken met een verse pul bier. Haar ogen vallen af en toe dicht. Haar volgedronken man trekt haar naar hun hut. “Are we home, yet?” spreekt ze traag, in plat Engels. Ze is ervan overtuigd dat we op de boot naar Engeland zitten.
Ik duik vroeg mijn bed in. Het sneeuwt zelfs een beetje op TV.
De volgende ochtend is de ontbijtzaal gevuld met jonge stelletjes. De Britten slapen hun roes uit. Achterin zit het Duitse montuur in haar eentje een eitje te pellen. Ze zwaait vriendelijk naar me. Ik zie aan haar ogen dat ze droomt dat we samen met uitgestrekte armen op de voorplecht staan. Ik zwaai terug en verlaat het zaal. Over de loopplank. Op naar de vaste wal.
Het Amstel Botel is een boot vol hotelkamers. Het slaapschip lag eerst bij CS, maar is sinds kort verscheept naar de NDSM-werf. Als het directe IJ-pontje niet meer vaart, dan pendelt er een busje naar een andere pont, zodat het centrum de hele nacht bereikbaar blijft. Het is een betaalbaar hotel op een spannende en steeds hipper wordende plek. De inrichting is misschien gedateerd, maar versterkt het bootgevoel. Het slapen op het water en zeker de enorme rust die in deze omgeving heerst, maakt het verblijf aangenaam. Zeker voor de prijs!
Amstel Botel, NDSM-Pier 3
Vanaf 69 euro
