Dag 6. Abba

Vanaf het Surinameplein trek ik mijn koffer de Overtoom over. Door de sneeuw. Boven de Albert Heijn, vroeger een parkeergarage, ligt Hotel Abba. Ik vraag de receptionist waar de naam vandaan komt. “Zou het niet weten,” zegt hij in ironisch Amsterdams, terwijl hij wijst naar enkele vergeelde albumcovers.

Op haar vaste stoel onder de kerstboom ligt de hotelpoes. In een gezellige huiskamer naast de receptie, met de kaart van Amsterdam aan de wand. De receptionist vertelt dat een Duitse gast vorige week zijn oog is kwijtgeraakt in zijn hotelkamer. Hij belde de receptie of iemand kon helpen zoeken. De man deed de deur open en een lege oogkas met een diamantje erin staarde hem aan. Horror. Na grondig speurwerk vond de receptionist de weggestuiterde oogbol. “We maken het allemaal mee, hier in Abba.”

Door vier deuren bereik in mijn kamer. In de hal ruik ik sigaretten. Op de kamermuur hangt een waarschuwing dat alleen buiten het raam mag worden gerookt. Als het brandalarm gaat, dan krijgt de binnenroker een boete van maar liefst 1.000 euro. Er is namelijk ooit brand geweest in het hotel. Voor de zekerheid inspecteer ik de vluchtroutes. Gelukkig heb ik een balkon en de sprong in de binnentuin overleef ik wel.

De kamer is simpel ingericht, maar heeft een boxspringbed en een eigen douche. Aanzienlijk beter dan ik had verwacht, na alle opmerkingen van Amsterdammers die ik vertelde dat ik hier sliep. Wat me opviel is dat iedereen hotel Abba kent. Al was het maar van de opvallende blauwe letters op de gevel van een van de drukte invalswegen van Amsterdam.

De benedenbuurman is al dicht, dus ik begeef me naar de nachtwinkel aan de overkant. Bovenaan de trap kom ik een hijgend echtpaar tegen. De man groet me in een vreemde taal. Als zijn vrouw naar me lacht, zie ik dat haar boventanden ontbreken. Ik twijfel of ik de voordeur open moet houden, maar gelukkig kijkt de bewakingscamera mee. Die houdt ook in de gaten of ik geen bezoek meebreng, want dat mag niet in Abba. Het middel tegen de te verwachten eenzaamheid: een goede fles rode wijn.

Na een korte nacht ben ik toe aan een douche. Er ligt geen zeep, maar ik hevel de substantie uit de zeepverdeler boven de wasbak in de slaapkamer over in een leeg flesje. Gelukkig hangen er hier geen camera’s. Had ik toch maar een zeepje meegenomen uit een vorig hotel, zoals dat hoort. 

Beneden staat een keurig ontbijtbuffet klaar. Sinaasappelsap, een koffiepot, boter, kaas en eieren. Als dit al een budgethotel is, dan is een jaar hotelhoppen goed vol te houden. De hotelpoes schurkt spinnend langs mijn been. Okay, het is vast een marketingmiddel, om me echt thuis te laten voelen, maar ze speelt haar rol overtuigend. Een Engelsman komt binnen op sokken. Een Pools meisje dekt de ontbijttafel voor haar jonge vriendje, zoals ze dat van haar moeder heeft geleerd. De jongens staart verveeld naar de broodrooster. Het hele ontbijt lang zeggen ze niets tegen elkaar. Iedereen gedraagt zich hier alsof ze thuis zijn.

Hotel Abba ligt aan de Overtoom. Twee samengevoegde panden, ieder met eigen opgang. Zeker door alle trams die voor de deur stoppen ligt het niet ver van het centrum. Een ontspannen, basic slaapplek voor toeristen die hun geld liever aan andere dingen uitgeven. De inrichting is twintig jaar oud. Gekke details: aan de muur hangen oude toeristen-T-shirts die als schilderijen zijn opgehangen. Abba is schoon en de bemanning is erg vriendelijk. Ze wijzen je graag de weg door toeristisch Amsterdam.Hotel Abba, Overtoom 22
Tussen 25 en 55 euro